Cervikalni sindrom- bol u vratu i ramenima

Problem moderne dobi, ``kancelarijske stolice`` i dugog sedenja za računarom.

Bol u vratu i ramenima, jutarnja ukočenost, napeta vratna muskulatura su problemi koji uglavnom nastaju zbog dugog nepravilnog položaja glave i vrata, nedostatka dnevne fizičke aktivnosti, emotivne napetosti i stresa, traume ili degeneratinve promene u vratnoj kičmi.

Bolovi uglavnom prolaze spontano tokom narednih sati ili dana, međutim ako se ne reaguje adekvatnom terapijom nakon izvesnog vremena bol se vraća kao intenzivnija i dugotrajnija.

Cervikalni sindrom predstavlja skup simptoma koji nastaju usled pritiska (kompresije) i iritacije spinalnih nervnih korenova i krvnih sudova u vratnom delu kičme.

Najčešći razlog simptoma su degenerativne promene na kičmenom stubu, koje počinju na medjupršljenskim diskusima vratne kičme. Zbog toga dolazi do suženja prostora izmedju dva pršljena, takodje na ivicama pršljenova dolazi do hipertrofične reakcije i stvaraju se koštani izraštaji- osteofiti.

Kod osoba sa degenerativno izmenjemon vratnom kičmom svaka trauma i nezgodan položaj u toku opterećenja, nekontrolisani nagli pokret može dovesti do pojave bolova.

Bolovi mogu biti hroničnog karaktera sa povremenim pogoršanjima. Kod cervikalnog sindroma osim bolova u vratu i ramenima često se javljaju bolovi koji idu duž jedne ili obe ruke. Ti bolovi mogu biti praćeni trnjenjem, žarenjem, mravinjanjem.

Takodje bolovi se mogu širiti i ka potiljačnom delu glave. I tada je glavobolja glavni simptom i to glavobolja različitog karaktera i intenziteta. Takodje ako postoji pritisak na krvne sudove koji ishranjuju zadnje partije mozga može doći do pojave mučnine, vrtoglavice, nestabilnosti tokom hoda.

POBEDITE BOL, UKLONITE UZROK!

Najbitnije je pravilno držanje glave i vrata. To znači da glava treba da bude u centralnom položaju prema kičmenom stubu, a ne nagnuta prema napred i dole.

Vrat ima i ulogu da podupire glavu, a to omogućavaju mišići vrata. Pokret je zdravlje, bitno je ojačati slabe mišiće vrata, opustiti napete, i izdužiti skraćene. UKLONITE UZRKOK!

MEDESTEC JE TERAPIJA KOJA ĆE VAM UKLONITI BOL!

Regeneracija degenerativno oštećenog tkiva, olakšan pokret i veći obim pokreta će Vam omogućiti da bez bola i ukočenosti nastavite svakodnevne aktivnosti.

Lumbalni sindrom - bol u leđima

``Bolest civilizacije``

Gotovo 80% ljudi,nevezano od pola, bar jednom u toku života ima bol u ledjima, a polovina radno sposobnih ljudi zbog istih tegoba zatraži pomoć i bolovanje od lekara.

Lumbalni sindrom naziv je za bol u slabinskom delu kičme, odnosno krstima. Bol može biti veoma jak, nekad povremen, pojavljuje se postepeno ili naglo i, nažalost, često se ponavlja.

Biomehanika tela je takva da lumbalni deo kičme ne trpi podizanje teških predmeta iz položaja savijanja tela gde su kolena ispravljena te je sva sila tereta  prenesena na slabinski deo kičme. Naglo okretanje, dohvatanje visoko postavljenih predmeta mogu prouzrokovati da telo usled prilagođenog položaja istrpi teret koji prevazilazi granice fizičke snage i da se kao odgovor na to javi bol.

Najčešće zahvaćena struktura kičmenog stuba procesom degeneracije je intervertebralni disk, koji starenjem trpi biohemijske i histološke promene, koje se mogu otkriti snimanjem uz pomoć rendgena, skenera (CT) ili magnetne rezonance (MR). Sa godinama dolazi do slabljenja prstenastog kolagenskog (proteinskog) dela diska, ali i do smanjenja sadržaja vode i proteglikana (supstance koja privlači vodu). Ova dva procesa čine disk manje otpornim na mehanički stres. Kako kičma nosi veliki deo težine čoveka stres izazvan statički ili pokretima dovodi do hernijacije diska.

Hernija diska dovodi do uklještenja nervnih korenova (n. ischiadicus) i do bola koji se širi duž noge sve do stopala. Ovaj problem nastaje kao odgovor na degenerativnu promenu u kičmenom stubu, traumu, preveliko opterećenje na deo tela koji nije mišićno spreman da odgovori na opterećenje, osteoporoza, gojaznost, smanjena fizička aktivnost.

Po dužini trajanja bolesti lumbalni sindrom se deli na:

akutni lumbalni bol( manje od 6 nedelja)

subakutni (6-12 nedelja)

hronični lumbalni bol (više od 12 nedelja)

Funkcionalni status pacijenta

OSOBA SE POSMATRA U CELINI. Bitno je utvrditi subjektivno stanje pacijenta. Kako je nastala bol, širenje bola, da li postoje određeni problemi i stanja koja su moguće predhodila celokupnom problemu. Telo funcioniše sinhronizovano, i moguće je usled odredjenog problema u udaljenoj regiji tela da se kao kompenzacija javi problem u donjem delu ledja.

Kao objektivan status bitno je utvrditi kompletnu posturu pacijenta.

  • kompletan posturalni status
  • položaj glave i vrata u odnosu na srednju liniju tela
  • odnos fizioloških krivina kičmenog stuba
  • da li je karlica u pravilnom položaju
  • da li su usled loše posture noge u izmenjenom položaju pa pacijent ima utisak da nisu iste dužine
  • Mišićna funkcija (snaga, elastičnost, izdržljivost)
POBEDITE BOL, UKLONITE UZROK!

Postavkom pravilnog funkcionalnog statusa odredju se određene vežbe specijalno osmišljene za svakog pacijenta kako bi vratio posturu u položaj “bez kompenzacije”. To znači da će svaki segment tela vršiti svoju funkciju bez preuzimanja odgovornosti drugih delova tela i tako rasteretiti se prekomerne napetost i tenzije. ZDRAVLJE JE POKRET.

MEDESTEC TERAPIJA VAS OSLOBADJA OD BOLA!

U odnosu na klasičan elektroterapijski pristup, ubrzava lečenje 3-5 puta

MAKSIMALNO SIGURNI, EFEKTIVNI I PRIJATNI TRETMANI

Drenažom slobodne tečnosti se oslobađa pritisak na korenove nerava. Bol se smanjuje već nakon prve terapije.

20 minuta MEDESTEC terapije u kombinaciji sa specifičnim vežbama opuštanja i jačanja mišića će eliminisati bol i ukloniti uzrok!

Medestec  Therapy- zdrava ćelija, zdravo telo.

Bolno rame

Rameni zglob je najpokretljiviji, ujedno i najnestabilniji zglob ljudskog tela. Pokretljivost mu omogućuje velika zglobna kapsula i nesrazmer između veličine glave nadlaktne kosti i čašice lopatice. Glava nadlaktične kosti je 3 puta veća od čašiceGlenohumeralni ligamenti koji su sastavni deo zgobne čaure glavni su stabilizatori ramena. Dodatnu stabilnost ramenu daje i labrum glenoida (hrskavičavo tkivo koje okružuje čašicu lopatice). Oštećenje glenohumeralnih ligamenta i labruma uzrokuje nestabilnost ramena. Rame može biti nestabilno u bilo kojem smeru.

Kod prednje nestabilnosti ramena glava nadlaktične kosti je delimično (subluksacija) ili potpuno (luksacija) ispred čašice. Kod zadnje nestabilnosti ramena glava nadlaktne kosti je delimično ili potpuno iza čašice. Kada uz donju nestabilnost ramena postoji ili prednja ili zadnja ili obe, onda takvu nestabilnost nazivamo višesmerna nestabilnost ramena.

Bolnost ramena može biti izazvana traumom, reumatskim ili degenerativnim promenama u samom zglobu.

Bolovi u području ramena i ograničeni pokreti karakteristični su znaci tzv. „bolnog ramena“. Periartritis humeroscapularis ili bolno rame predstavlja zapaljenje vanzglobnog tkiva ramenog zgloba.
Upalni proces može zahvatiti više mesta kao što su pripoji tetiva (entenzitis), ovojnice tetiva (tendosinovitis), burze (subakromijalni, subdeltoidni, subskapularni burzitisi). Česti uzroci ovog vanzglobnog reumatizma ramenog zgloba su upravo promene na tetivi m.supraspinatusa nastale njegovom dugotrajnom iritacijom ili nekog drugog oblika traume.

Najčešće oboljenje ramena, pretežno kod žena, je sindrom smrznutog ramena.

Smrznuto rame

Smrznuto rame (engl. “frozen shoulder”)  je sindrom kojem najbolje odgovara naziv periartritis humeroscapularis. Radi se o sindromu nepoznate etiologije koji karakteriše bol i ograničen pokreti u ramenu u svim smerovima.

U početku dolazi do upale tetive m. supraspinatusa. Karakteristično za ovaj problem je da se javi povišena lokalna temperatura, bol u šaci, nadlaktici i ramenu sa tendencijom širenja prema vratu. Već u ovoj fazi se može primetiti odstupanje od pravilne šeme pokreta i asimetrije gornjeg dela tela. Pokret prouzrokuje bol pogotovo ukoliko se ruka podigne iznad glave ili rotira spolja. Pacijent drži ruku prislonjenu uz telo i rotiranu ka unutra kako bi izbegao bol. Ukoliko se bolest adekvatno ne leči, nakon kratkog vremena dolazi do adhezivnog burzitisa, poznatijeg kao „smrznuto rame”.

U ovoj fazi bol se javlja i u stanju mirovanja, javlja se noću u toku sna, širi se u nadlakticu i prema lopatici, pokreti ramena su izrazito bolni i smanjeni.

Bitno je što pre reagovati i ne dozvoliti da ovaj problem dodje u fazu koja zahteva mnogo veći napor za pacijenta kako bi se rešio. Što je rame duže u položaju bez pokreta to je progresija bolesti veća.

POBEDITE BOL, UKLONITE UZROK!

Pokret je zdravlje, a rame kao najpokretljiviji zglob u telu je zdrav dok god ima pravilan pokret.

Vežbanjem postižete:

  • povećan obim pokreta u zglobu
  • pravilnu sinhronizaciju pokreta lopatice, ključne kosti i nadlaktne kosti
  • da su mišići stabilizatori i pokretači ramenog zgloba u balansu
  • bolju stabilizaciju ramena
  • motorno učenje za vaše telo da ne kompenzuje pokret

 

UKLONITE BOL.

MEDESTEC terapija će vam pomoći u svim upalim procesima u ramenu. Tkivo je restruktuirano i u hroničnim slučajevima u kojima je fibroza prisutna već neko vreme , kao što su dugoročni efekati prethodne traume ili artritisa.

Uklonite upalu i uklonili ste bol!

Koleno

Koleno je zglob veoma složene strukture. Tokom dnevnih, profesionalnih i sportskih aktivnosti koleno podnosi velike napore složenih stresova istezanja, kompresije, trenja i uvrtanja koji se kompenzuju harmoničnom sinhronizovanom funkcijom svih sastavnih delova.

Zbog svoje anatomije i biomehanike koleno je zglob koji u određenim položajima trpi i do 90% naše ukupne težine. Kao takav mora biti jako stabilan. Tu funkciju obavljaju ligamenti, meniskusi i zglobna čaura.

Povreda prednjeg ukrštenog ligamenta

Glavna funkcija ovog ligamenta je održavanje stabilnosti  kolenog zgloba, sprečavanje odvajanja zglobnih površina i kretanje tibije put napred.

Mehanizam povrede se pokreće kada stopalo ostane fiksirano (ukopano) za podlogu, a istovremeno dođe do prekomerne rotacije u zglobu kolena. U ređim slučajevima, do povrede ovog ligamenta može doći usled forsirane hiperekstenzije (opružanja) kolena.

.

Javlja se  u vidu istegnuća, kao parcijalna ili totalna ruptura.

Lečenje

Celokupan oporavak traje šest meseci, dok se za potpuni povratak na teren i pun trenažni ritam preporučuje osam meseci.

Ukoliko se radi samo o istegnuću ligamenta, oporavak je brži i kraći.

Ako je u pitanju pucanje, tj.ruptura ligamenta, primenjuje se operativno lečenje tj. rekonstrukcija (presađivanje novog tkiva na popucali ligament).

Rekonstruktivna hirurgija je uspešna u 90% slučajeva, tako da mali broj ljudi posle operacije ima bolove ili osećaj nestabilnosti kolena. 

Rehabilitacija  nakon operativnog zahvata započinje odmah. Uključuje se fizikalna terapija za smanjenje bola i otoka. Počinje se kineziterapijski tretman,  statičke vežbe za jačanje mišića, i vežbe istezanja za vraćanje amplitude pokreta, najpre ekstenzije, a potom i fleksije.

Bitno je podjednako vratiti snagu i elastičnost ne samo mišića prednje lože, već i mišića zadnje lože i lista budući da svi oni svojim pripojima okružuju zglob kolena i učestvuju u njegovom pokretu i stabilizaciji.

Posle 4. nedelje od operacije pacijent dobija pun oslonac na povređenu nogu. Kineziterapijski program se prilagodjava stanju pacijenta!

Do 16. nedelje od operacije se rade vežbe za jačanje donjih ekstremiteta, a nakon toga se uključuju i vežbe za jačanje celog kinetičkog lanca, kao i lagano trčanje.

U 17. nedelji pacijent je spreman da krene sa skokovima.

Povreda meniskusa

Meniskusi su fibrozno hrskavične tvorevine oblika polumeseca koje se nalaze između zglobnih površina potkolene i butne kosti. Postoji medijalni (unutrašnji) meniskus i lateralni (spoljašnji) meniskus. Služe kao “šok apsorberi” štiteći pokrovnu hrskavicu od prekomernog pritiska i trenja.

Povrede meniskusa

Tkivo meniskusa kolena biva prekinuto kada je izloženo velikoj kompresiji, rotaciji, i, u manjoj meri, abdukciji i addukciji. Do povreda meniskusa najčešće dolazi prilikom naglih rotacija u zglobu kolena (koleno se okreće oko svoje uzdužne osovine) , i to najčešće kad je stopalo fiksirano za podlogu, a koleno savijeno. Povrede meniskusa često nastaju i pri direknim udarima, kao i uvrtanju kolena bilo pri padu u punom trku ili doskoku ili pri proklizavanju noge.

Osnovni simptomi povrede meniskusa su: bol u kolenu, otok kolena, nestabilnost i blokada (nemogućnost pokreta u zglobu kolena).

Lečenje meniskusa

Neoperativno se leče manje povrede, pretežno spoljašnje trećine meniskusa, s manje izraženim simptomima i koje imaju uslove da zarastu. Prilikom ove povrede bitno je odmah imobilisati nogu kako bi se smanjio pritisak na meniskus, ali kratko, do 10 dana. U togu imobilizacije bitno je odmah krenuti sa statičkim vežbama kako mišići ne bi izgubili tonus. Odmah se kreće i sa fizikalnom terapijom kako bi se ubrzao proces zarastanja. Funkcionalno osposobljavanje se završava maksimalno mogućim jačanjem svih mišića nadkolenice, PNF vežbama, gumenom trakom i vežbama balansa.

Ukoliko i pored konzervatnih tretmana problemi sa meniskusom i dalje postoje operacija meniskusa je neminovna. Pribegava se artroskopskom operativnom zahvatu i može se načiniti resekcija (totalna ili parcijalna), popravka kao i transplatacija meniskusa. Naravno, prilikom operacije uvek se pokušava sačuvati što veći deo meniskusa. Sa terapijom se kreće odmah nakon operacije u vidu fizikalnih procedura zbog smanjenja otoka i eventualnog bola, i kineziterapijom za povećanje obima pokreta i vraćanja šeme hoda.

POBEDITE BOL, UKLONITE UZROK!

MEDESTEC terapija je najbolji izbor neinvazivne terapije koja će sa sigurnošću regenerisati Vaše tkivo i ukloniti bol! Medestec je terapija koja će vam sa sigurnošću ukloniti otok, u jako kratkom vremenskom intervalu, koji predstavlja veliku prepreku u rehabilitaciji.

Pomoćiće mirkocirkulaciju svih mišića noge kako bi Vaša muskulatura bila spremnija za program vežbi kojima ćete povratiti tonus mišića.

Medestec  therapy  – zdrava ćelija, zdravo telo.

Uganuće skočnog zgloba

Uganuće skočnog zgloba predstavlja skup povreda ligamenata, kapsule, sinovije i tetivnih insercija u predelu skočnog zgloba pri nezgodnom uvrtanju ili ređe izvrtanju stopala u toku posrtanja ili pada.

Uzrok nastanka

Distorzije se najčešće dešavaju prilikom sportskih i rekreativnih aktivnosti ili pri hodu po neravnoj površini, kada osoba iskrene nogu u skočnom zglobu. Tako dolazi do istezanja spoljašnje veze skočnog zgloba, u smislu delimičnog ili potpunog prekida ligamenata. Ligamenti uvek “stradaju” sledećim redom (od najslabijih ka jačim): prednji talofibularni ligament, kalkaneofibularni ligament i zadnji talofibularni ligament. U zavisnosti od stepena istegnuća ili prekida ligamenta, oporavak može trajati od 1-5 dana ili 7-14 dana. Kod ozbiljnijeg stepena povrede oporavak traje i do 30 dana.

Klinička slika

U kliničkoj slici dominira oštar bol i otok u predelu skočnog zgloba. Koža skočnog zgloba je podlivena krvlju.

Oslonac i pokreti u skočnom zglobu su nesigurni i bolesnik prilikom hoda hramlje.

Distorzija skočnog zgloba se deli na tri stepena:

I stepen – minimalni prekid ili distenzija vlakana ligamenta

(javlja se bol, mali otok i delimično smanjena pokretljivost u zglobu)

II stepen – delimičan prekid vlakana ligamenta

(Javlja se jaka bolna osetljivost na dodir, veći otok i hematom, bol pri pokretu i stajanju)

III stepen – Potpuni prekid ligamenta, praćen izlivom krvi u zglob

(značajan gubitak funkcije zgloba, veliki otok, nemogućnost hoda i oslanjanja na zglob)

Lečenje

Ovo je povreda koja se često obnavlja ukoliko se ne sanira na vreme i na odgovarajući način.

U akutnoj fazi povrede, primenjuje se RICE (rest, ide, compression, elevation) metoda, koja podrazumeva:

* mirovanje,

* hlađenje zgloba ledenim oblogama (3-5 puta dnevno u trajanju od 5-7 minuta),

* stabilizaciju zgloba zavojima ili drugim pomagalima,

* držanje noge u uzdignutom položaju iznad nivoa srca.

PRIMENA LEDENIH OBLOGA JE VEOMA VAŽNA U PRVIH 24 SATA.

Nakon toga primenjuje se fizikalna terapija u cilju drenaže otoka, vraćanja normalnog obima pokreta i smanjenja bola. Tada se mogu započeti lagane vežbe, koje se uglavnom svode na istezanje stopala.

U fazi kada su pokreti olakšani, a bol i otok savladani, počinje se sa vežbama propriocepcije (PNF koncept), kondicionim treningom i treningom izdržljivosti. Proprioceptivni trening radi se korišćenjem raznih vrsta ravnotežnih sprava (tzv. balansera), i manualnim otporom terapeuta kako bi pacijent aktivirao više motornih jedinica. Dokazano je da ova vrsta treninga smanjuje učestalost uganuća skočnog zgloba, naročito kod sportista sa sklonošću ka ponavljanim povredama ovog tipa.

Nošenje gipsa, nije preporučljivo, naročito kod profesionalnih sportista, jer produžava vreme oporavka. Ukoliko nema frakture neke od koštanih struktura, uz adekvatno sprovedenu rehabilitaciju, ovakva vrsta imobilizacije nije neophodna.

LOKOMOTO JE POKRET!

MEDESTEC terapija ubrzava proces drenaže otoka 3-5 puta u odnosu na klasičan pristup fizikalnih procedura (laser, magnet, elektroterapija). Otok u zglobu se smanjuje za 85% nakon prvog tretmana. Terapijom se regenerišu istegnuta ili pokidana vlakna ligamenata i bol ubrzo prestaje.

Ne dozvolite povredi da se obnavlja, obnovite tkivo.

Medestec therapy – Zdrava ćelija, zdravo telo.

Ruptura mišića

Povrede u sportu su nešto na šta se svaki sportista, bio profesionalac ili amater, mora naviknuti. Nekad lakše, nekad teže, povrede su deo sporta.

Jedna od od čestih povreda u sportu je ruptura mišića. Ona podrazumeva pucanje mišićnih vlakana, a najčešće se dijagnostikuje ultrazvukom nakon pregleda fizioterapeuta ili doktora koji su određenim testovima posumnjali na rupturu.

Mišić najčešće strada u tri situacije:

* dovođenjem mišića u preistegnuti položaj za vrijeme izvođenja brzih, eksplozivnih pokreta

* prevelikim opterećenjem na mišić koji nije u stanju to podnijeti

* nagnječenjem mišića nakon udarca ili pada

Uzroci ruptura mišića najčešće su:

* slaba fleksibilnost

* pretreniranost

* manjak odmora

* neprimerena prehrana

* ne izlečena predhodna povreda

* neprimereni zadaci za određenu dob sportiste

* loš uvodni deo treninga čiji je cilj priprema sportiste za aktivnost koja sledi

Dva su simptoma koja prednjače kad se sportaši jave zbog boli u mišiću.

Dva su simptoma koja prednjače kad se sportaši jave zbog boli u mišiću.

Prvi simptom opisuju kao da se mišić „zgrčio“ za vreme aktivnosti,

drugi osjećaj kao da ih je „nešto probolo“ u određenom mišiću.

Grčenje u mišiću možemo smatrati stanjem pred samu rupturu kada telo oseti da je povreda blizu, pa reaguje zaštitnički, dok iznenadna bol za vreme skokova, promene pravca ili sprinta koju sportisti opisuju kao da ih je „nešto probolo“ vrlo veroatno znači i rupturu mišića. Ostali simptomi su bol, smanjena snaga mišića i pojava otoka.

Nemojte zanemariti povredu, jer daljim opterećenjem povređenog mišića dolazi do veće mogućnposti pojave većih povreda koje iziskuju puno dužu pauzu i teži oporavak.

Prva pomoć koju svaki trener, roditelj i rekreativni sportista može učiniti nakon pojave iznenadne boli definitivno je „RICE“ metodu (Rest Ice Compression Elevation) koja podrazumeva:

* mirovanje,

* hlađenje zgloba ledenim oblogama (3-5 puta dnevno u trajanju od 5-7 minuta),

* stabilizaciju zgloba zavojima ili drugim pomagalima,

* držanje noge u uzdignutom položaju iznad nivoa srca.

Iako sve veći broj istraživanja govori da ima boljih načina od RICE protokola za akutne povrede, savet je da ipak učinite gore navedeno jer je najjednostavnije i univerzalno, a primenu drugih metoda uzmite u obzir tek nakon pregleda i savjeta fizioterapeuta ili doktora.

Prevencija povrede je sastavni deo svakog sporta, ali njoj se nažalost pridodaje vrlo malo pažnje. Fizioterapeuti i doktori vam mogu pomoći u lečenju povrede, a Vi sami je možete sprečiti:

* odradite dobro zagrijavanje jer zagrijani mišići su fleksibilniji i teže dolazi do povrede

* poradite na fleksibilnosti cijelog tela jer mišić puca kad je doveden u preistegnut položaj

* postepeno povećavajte intenzitet treninga

* obratite pažnju na tjelesnu težinu jer smanjivanjem telesne težine smanjiće se i opterećenje na mišiće

* naučite slušati svoje telo i osetite kad je bol prevelika da bi se trening nastavio

Povratak sportskim aktivnostima nakon povrede zavisi naravno od težine same povrede. Najviše pažnje pri samom povratku na teren potrebno je staviti na postepeno opterećivanje pojedinca kako bi se izbjeglo ponavljanje povrede. Takođe, ako se nakon 2 nedelje mirovanja sportista uključi u pun intenzitet trening, postoji povećani rizik od nastanka drugih povreda.

POBEDITE BOL, UKLONITE UZROK!

Medestec terapija pomaže povećanje mikrocirkulacije i dopunjuje biostimulaciju tako da tkivu obezbeđuje elemente koji su neophodni za regeneraciju . Kapilarna vazodilatacija hrani i donosi kiseonik do tkiva , poboljšava vensku i limfnu reapsorpciju. Na ovaj način ćete drenirati slobodnu tečnost oko rupture, i ishraniti ožiljno tkivo kako bi se što pre regenerisalo.

Najbrži i najbolji način da regenerišete oštećeno tkivo. Medestec terapija deluje na nivou ćelije duboko unutar tretiranog tkiva, i pospešuje cirkulaciju što je ključ sigurnog oporavka.

Ne dozvolite povredi da se obnavlja, obnovite tkivo.

Medestec therapy – Zdrava ćelija, zdravo telo.

Prelom ili fraktura kosti

Prelom ili fraktura kosti je udružena mehanička povreda koja se karakteriše oštećenjem mekih tkiva, prekidom kontinuiteta kosti ili hrskavice koji nastaje delovanjem spoljašnje sile, dovoljno jake da nadjača nivo fiziološke elastičnosti kosti ili hrskavice. Prelomi mogu nastati kao posledica povrede ili kao posledica raznih oboljenja povezanih sa promenama u strukturi i karakteristikama koštanog tkiva.

Klinički znaci preloma su:

  • deformacija
  • otok
  • krvni podliv
  • bol
  • patološka pokretljivost
  • krepitacije (škripanje u zglobu)
  • nemogućnost funkcije

Koštano tkivo ima veliku mogućnost regeneracije. Ako se koštani fragmenti dovedu u dobar položaj uz dobru imobilizaciju, tada se regeneracija brzo obavlja.

Okoštavanje se vrši u četiri faze.

  • prva faza: hematom
  • druga faza: organizacija hematoma
  • treća faza: stvaranje kalusa
  • četvrta faza: rekonstrukcija kalusa

Najduže zarastaju pršljenovi, butna kost i karlica, za otprilike 3 meseca, s tim što kod mladjih traje kraće, a kod starijih nešto duže. Tibija (kost potkolenice) zarasta za oko 2 meseca, kosti podlakta za 6-8 nedelja. Ključna kost, fibula i metatarzalne kosti za 4-6 nedelja, metakarpalne kosti falangi za 3-4 nedelje a rebra za 4-6 nedelja.

U dijagnostici preloma koristimo:

  • radiografski snimak
  • kliničku sliku
  • anamnezu pacijenta
  • objektivni (fizikalni) pregled

Dijagnostikom preloma utvrđujemo da li su prelomi potpuni ili nepotpuni tj. da li su prelomi sa ili bez dislokacije fragmenta.

Prelom može biti otvoreni i zatvoreni.

Na osnovu dijagnostike postoje dve vrste lečenja: konzervativno i operativno.

Potrebno je napraviti repoziciju ukoliko postoji dislokacija segmenata. Ponekad je repoziciju lako postići, nakon čega se postavlja imobilizacija, ali postoje slučajevi koji zahtevaju fiksaciju operativnim putem.

Važno je znati kada početi sa imobilizacijom, kada opteretiti prelomljene kosti i kada primeniti ostale fizikalne terapije. Pogrešno je suviše dugo imobilisati ekstremitet. Treba se u pravom trenutku odlučiti za prestanak imobilizacije i početak vežbi i terapije.

Medestec terapijom konzervativno lečenje se može početi od prvog dana preloma. Kako bi se ubrzao proces zarastanja preloma, Medestec terapija koristi dijatermiju u svrhu drenaže otoka i ishranu kosti kalcijumom zarad bržeg i boljeg stvaranja kalusa. Kad se kalus stvori, kroz vaskularizaciju koštano tkivo dobija dovoljnu količinu hranljivih materija za kalus, a višak se drenira u vidu slobodne tečnosti.

Medestec terapijom ćete ubrzati oporavak, a kost će u rekordnom roku zarasti bez ožiljka.

Medestec terapija- zdrava ćelija zdravo telo.

Propadanje hrskavice

Artroza ili osteoartrosis

Artroza ili osteoartrosis je degenerativno reumatsko oboljenje perifernih zglobova.  Iako su degenerativna reumatska oboljenja primarna oboljenja hrskavice, ne smeju se zaboraviti promene koje se kao rani simptomi manifestuju na sinoviji i subhondralnom delu kosti.

Osteoartritis se češće javlja među populacijom starijom od 60 godina, dok se reumatoidni artritis javlja već između 20. i 40. godine.
Artroza je kod mladih ljudi obično sekundarna, a nastaje usled prethodnih bolesti, stečenih deformiteta ili povreda i, na primer, kod profesionalnih sportista, koji često imaju probleme s kolenima i skočnim zglobovima kao rezultat prekomernog opterećenja i oštećenja.

Gonartroza (osteoarthritis genus)

Gonartroza predstavlja artrozu kolenog zgloba, odnosno degenerativne promene hrskavice kolena koje s vremenom uzrokuju degeneraciju ostalih delova zglobane čaure, kostiju, ligamenata te uzrokuju bol i limitiranost pokretljivosti zgloba kolena.

Uzroci pojave ovakvih degerativnih promena hrskavice su različiti:

  • proces starenja
  • prekomerena telesna težina
  • deformacije stopala ili kolena koje uzrokuju varus ili valgus poziciju kolena
  • preterana telesna aktivnost koja preopterećuje hrskavicu i druge zglobne strukture
  • padovi ili udarci u koleno gde hrskavica bude oštećena
  • sindromi preopterećenja u kojima se akumuliraju mikrotraume koje vode do većih oštećenja hrskavice
  • hormonski poremećaji
  • nasledna predispozicija.

 

Postoje primarne i sekundarne artroze

primarne su one kod kojih je opterećenje bilo normalno, a uzroci njihove pojave nisu poznati,

kod sekundarnih je bilo prisutno preopterećenje zgloba te su njihovi mogući uzroci akutne povrede, urođene anomalije hrskavice, upale, metabolički i endokrini poremećaji, itd.

Osnovni inicijalni simptom je bol. Početak je postepen. Nakon odmora pri prvim koracima bol je intenzivniji. Kasnije bol iščcezava, ali kod dužeg opterećenja ponovo se javlja. Bol se najlakše provocira hodom uz i niz strminu.

Sa razvojem oboljenja bolovi su sve intenzivniji, a razvija se atrofija mišića, hipotonija i permanentni bolovi. Fleksiona kontraktura je izraz uznapredovalosti osteoartroze kolenog zgloba. Krepitacija (škripanje u zglobu) nalazimo od početka artrotičnog procesa. Može se javiti otok kolena, nestabilnost i otkazivanje kolena kao i limitiranost pokretljivosti kolena.

Prevencija: pravovremeno i pravilno tretiranje ranijih povreda i oštećenja hrskavice i samog zgloba kolena, preventivni program jačanja mišića natkolenice i stabilizacije kolena kod osoba koje imaju veći rizik za pojavu artroze kolena (sportisti, starija populacija), itd.

 

Medestec terapijom ćete otkloniti otok i prokrviti oštećenu hrskavicu kako bi “podmazali” zglobne površine i smanjili trenje u samom zglobu. Rezultat je pokret bez boli!

Koksartroza

Koksartroza predstavlja deformantno oboljenje zgloba kuka različite etiologije, gde dolazi do patoloških promena na hrskavičavim i koštanim strukturama zgloba kuka, uz poremećaj anatomskih odnosa, smanjenje funkcije i bolnih kontraktura.

Prvi simptom na koji se žali pacijent je bol. Bol se javlja na promenu vremena i kod većeg opterećenja. Kasnije se ovo javlja u izraženijoj formi i zaštitno se pojavljuje fleksiona kontraktura kuka. Kod uznapredovalih slučajeva najjači su bolovi u početku da bi u toku funkcije bolovi čak i prestali (zarđali zglob) a da bi se kod većeg opterećenja opet javili.

Bolesnik hramlje, štedi bolesni kuk, skraćuje korak bolesnom nogom, lako je savijen u kuku prema napred, stopalo je u spoljnoj rotaciji, izražena je atrofija, pokreti u kuku su praćeni krepitacijama (škripanje u zglobu).

 

Cilj terapije je da se spreči delovanje uzroka na dalju evoluciju oboljenja. Od fizikalnih agenasa treba primeniti metode koje će pospešiti vaskularizaciju ove regije.

Iz ovog razloga Medestec terapija je idealna terapija za ovaj problem budući da je osnovni vid ove terapije vaskularizacija kroz dijatermiju.

Kroz kineziterapijski program potrebno je ojačati oslabljene grupe mišića radi niveliranja i mišićnog balansa.

Tendinitis

Teniski lakat i Golferski lakat

Tendinitis lakata spada u grupu bolesti koju nazivamo sindromima prenaprezanja. Javlja se na dva različita mesta – na spoljnoj (teniski lakat) i na unutrašnjoj strani lakta (golferski lakat).

Donji deo nadlaktne kosti ima koštane izbočine (epikondile) sa spoljnje i unutrašnje strane lakta sa kojih polaze tetive mišića podlaktice koji savijaju prste i ručni zglob (fleksori) kao i tetive i mišići koji ispružaju prste i ručni zglob (ekstenzori).

Uzrok teniskog lakta je ponavljano mehaničko preopterećenje spoljašnjeg koštanog polazišta mišića, a kod golferskog lakta, zbog ponavljanih snažnih udaraca palicom u lopticu unutarnjeg koštanog polazišta mišića. To rezultira manjim ili većim oštećenjem tetiva zahvaćenih mišića, njihovog koštanog polazišta, a kod nelečenih i hroničnih bolesnika i oštećenjem okolnog područja.

tendinitis

Bolest se 7-10 puta češće pojavljuje na spoljašnjem nego na unutrašnjem delu lakta, a obe strane istovremeno rijetko su zahvaćene.

Najčešći simptom teniskog i golferskog lakta je bolnost u području epikondila i/ili u njegovoj blizini, a koja se povećava upotrebom ruke. Posebno je izražena bolnost pri pritisku na bolno mesto, a koja se može širiti na okolno tkivo, najčešće uzduž mišića podlaktice. Duže trajanje bolesti može dovesti do težeg oštećenja tetiva i mišića, što, uz navedene simptome, dovodi do manje ili veće slabosti mišića podlaktice. To otežava lečenje i smanjuje šansu potpunog izlečenja.

 

Tendinitis lakata se najčešće javlja u dobi između 30 i 50 godina. Pokret rotacije podlaktice igra takođe važnu ulogu u nastanku teniskog ili golferskog lakta. Ovaj problem često zahvata osobe koje ne rade fizičke poslove, već samo povremeno preopterete mišiće podlakta. U ovom slučaju, mišići su nespremi za takav napor, i tendinitis nastaje sa diskretnim simptomima koji tokom vremena postaju sve ozbiljniji.

Teniski lakat usko je povezan sa nekoliko različitih bolesti i nije ga uvek lako razlikovati od njih. Kako motorička grana radijalnog nerva, koja inerviše i pokreće ekstenzorne mišiće podlaktice (mišiće koji omogućavaju ispružanje ručnoga zgloba i prstiju), prolazi kroz radijalni tunel vrlo blizu lateralnog epikondila, kompresija nerva u tom tunelu često se može zameniti sa teniskim laktom. Stoga, kod svakog pacijenta s teniskim laktom sa spoljne strane, otpornim na lečenje, treba posumnjati na perifernu kompresiju radijalnog nerva.

Oštećene tetive zahtevaju veliku količinu krvi bogatu kiseonikom i hranljivim materijama kako bi se regenerisale.

Cilj Medestec terapije u akutnoj fazi je da ukloni višak krvi koja okružuje tretirano područje i da dopremi krv bogatu sastavom za ishranu tetive.

U hroničnoj fazi, pre nego što se dopremi krv za ishranu tetive, bitno je razbiti fibrozu koja je nastala usled neprokrvljenosti oštećenog tkiva.

Medestec terapija, kroz efekat dijatermije potpomaže Vašem telu u ciljanom dopremanju krvi bogate kiseonikom i hranljivim materijama.

Ahilova tetiva

Najznačajniji mišić potkolenice naziva se m. triceps surae kog svi poznajemo pod nazivom “list”. Nalazi se sa zadnje strane potkolenice i odgovoran je za pokret plantarne fleksije stopala, odnosno pomeranja stopala prema dole (npr. stajanje na prstima). M. triceps surae se sastoji od tri mišića, dva  m. gastrocnemiusa i m. soleusa. Na svom donjem delu mišići prelaze u tetivno tkivo i vežu se na petnu kost. To tetivno tkivo naziva se još popularno i Ahilovom tetivom.

Upala Ahilove tetive

Ahilova tetiva je vrlo jaka i debljine je oko 1.5 cm. Ona prenosi snagu mišića lista na petu te je pritom izložena ekstremnom opterećenju. Zbog toga često dolazi do preopterećenja i upale tetive.

U toku opterećenja,može se javiti i upala ahilove tetive. Upala je često praćena i sa upalom okolnog tkiva. Bol u Ahilovoj tetivi najčešće nastaje kao sindrom dugotrajnog prenaprezanja u radu, sporu ili rekreaciji. Bol je najčešće lokalizovana na spoju tetive za petnu kost ili nekoliko centimetara iznad tog mesta.

Tendinoza (upala) Ahilove tetive je praćena sledećim simptomima :

  • bol u peti i Ahilovoj tetivi,
  • zadebljana i crvena peta,
  • otežan hod,
  • palpatorno tvrda i bolna tetiva.

Ono što je karakteristično za ove simptome je da se bol vremenom sve više pojačava i pogoršava. Bol je intenzivnija nakon sportske aktivnosti. U jutarnjim satima se može javiti ukočenost tetive kao i pojačana osetljivost,koja tokom dana prolazi sa povećanjem dnevnih aktivnosti.

Pucanje Ahilove tetive

Pucanje Ahilove tetive obično nastaje direktnim djelovanjem sile. Do pucanja dolazi zbog naglog i preteranog napinjanja već napete tetive (prilikom započinjanja trčanja i/ili sprinta).

Samo pucanje Ahilove tetive prati jak i oštar bol, mesto na kome se desila povreda jako otiče i povređeni ne može da hoda. Ako je Ahilova tetiva u potpunosti pukla ,ne postoji mogućnost da se sama od sebe regeneriše. Od izuzetne je važnosti reagovati na vreme kod ove povrede jer što se više odugovlači smanjuje se i šansa za oporavak zato što dolazi do skraćenja mišića pa je puno teže spojiti napukle krajeve. 

Uzroci nastanka

U više od tri četvrtine slučajeva nastanak pucanja tetive povezan je sa direktnim djelovanjem sile, pri skoku, doskoku, okretu, ili zbog iznenadnog ubrzanja prilikom trčanja i javlja se tokom raznih sportskih aktivnosti. Samo u 10% slučajeva ova povreda nije vezana za sportsku aktivnost.

U trenutku povrede oseti se snažan bol, a često i čuje prasak koji se opisuje kao zvuk koji se dobije prilikom udara bičem. U tećini slučajeva javlja se bol u trenutku povrede.

Dijagnostika i lečenje

Kliničkim i ultrazvučnim pregledom utvrđuje se da li je reč o rupturi Ahilove tetive. Ultrazvučnom dijagnostikom nalazi se prekid kontinuiteta tetive (na mestu pucanja tetive postoji nakupina krvi – hematom), a pomicanjem stopala prema gore taj se prekid povećava, odnosno smanjuje ako stopalo savijamo prema dole.

Liječenje pucanja Ahilove tetive može biti ili neoperativno ili operativno.

Neoperativno lečenje se obično predlaže osobama starije životne dobi koje su sportski neaktivne, kao i u slučajevima kada povređena osoba ima povišen rizik za operacijsko liječenje.

Znatno se češće za lečenje pucanja Ahilove tetive koristi neka od brojnih metoda hirurškog lečenja.  Nakon operacije potrebna je još imobilizacija čizmom ili nekom od specijalnih ortoza u trajanju od šest do osam nedelja.

Rehabilitacija nakon operacije Ahilove tetive je veoma važna. Naime, nakon operativnog zahvata skočni zglob je potrebno imobilisati u longete. Nakon tog se može otpočeti sa fizikalnom terapijom i vraćanjem funkcije stopala kroz precizno planiran program. Zadebljanje Ahilove tetive na mestu gde je pukla ostaje ali se njena funkcija može povratiti kao i  potpuna funkcionalnost cele noge. Sportisti su najčešći pacijenti i kod njih je izuzetnio bitno da odmah po oporavku lagano počne sa treninzima uz svakodnevne vežbe istezanja kako bi se izbegle kasnije komplikacije.

 

Ubzajte oporavak uz Medestec terapiju!

Nakon operacije skočni zglob je pun slobodne tečnosti koja sprečava dovoljnu količinu krvi za ishranu tetive. Uklonite otok Medestec terapijom i ubrzajte oporavak.  Medestec je terapija koja pospešuje krv obogaćenu hranljivim materijama da ishranjuje tetivu što joj omogućuje bolju regeneraciju  i smanjenu tenziju.

.